رینوپلاستی: فرق روش باز و بسته جراحی بینی

df;gldf

رینوپلاستی فرایند جراحی تغییر شکل بینی به هدف زیبایی یا اصلاح بدشکلی بینی می‌باشد. یک سوال متداول مرتبط با جراحی رینوپلاستی درباره‌ی تفاوت بین رینوپلاستی باز و بسته است. اینها دو روش جراحی متفاوت هستند که به منظور آشکار کردن چارچوب اسکلتی زیر پوست بینی استفاده می‌شوند. انتخاب جراح برای استفاده از تکنیک‌های رینوپلاستی باز و بسته بستگی به این دارد که اسکلت زیرین استخوان چگونه بر تغییرات مورد نظر در شکل و خطوط بینی تاثیر می‌گذارد. درک تفاوت بین این دو روش جراحی به بیمار این امکان را می‌دهد تا تصمیم آگاهانه‌ای برای انتخاب نوع جراحی بگیرد.

اگر از ظاهر بینی خود راضی نیستید و عمل رینوپلاستی را در نظر گرفته‌اید، باید هنگام انتخاب جراح درباره‌ی تکنیک مورد استفاده آگاهی داشته باشید. رینوپلاستی بسته زمانی استفاده می‌شود که اصلاحات جزئی بر روی بینی نیاز است و معمولاً برای بیماران دارای برآمدگی روی بینی انتخاب می‌شود و رینوپلاستی باز زمانی انتخاب می‌شود که اصلاحات گسترده و تغییر نوک بینی مورد نیاز می‌باشد. متخصصین در کلینیک زیبایی رازی ساختار و آناتومی بینی شما را بررسی کرده و بر اساس انتظارات شما، تصمیم می‌گیرند که کدام روش بهترین مزیت را برای شما خواهد داشت.

برای کسب اطلاعات بیشتر در خصوص روش باز و بسته جراحی بینی یا تعیین وقت قبلی در کلینیک رازی می‌توانید با شماره‌های 02188334029 و 02188333259تماس حاصل فرمایید.

متقاضیان رینوپلاستی باز و بسته


بسیاری از بیماران ما به این دلیل جراحی رینوپلاستی را انتخاب می‌کنند که از شکل یا ابعاد بینی خود راضی نیستند. برآمدگی، گشاد بودن حفره‌های بینی، یا بینی گوشتی برخی از دلایل متداول بیماران برای رینوپلاستی می‌باشد. یک متقاضی مناسب یک فرد بزرگسال یا جوانی (حداقل در اواسط نوجوانی) است که در وضعیت سلامتی مناسبی بوده و توقعات واقع‌بینانه‌ای از نتیجه‌ی جراحی دارد.

متقاضیان جراحی بسته بینی بیمارانی هستند که به دنبال یک روش با حداقل تهاجم و با تغییرات کم در بینی خود می‌باشند و قصد تغییر زیادی در نوک بینی خود را ندارند.

متقاضیان جراحی باز بینی به دنبال تغییرات در کل ساختار بینی (نوک بینی، برامدگی بینی و غیره) خود هستند و به دنبال کاهش اندازه بینی گوشتی می‌باشند.

رینوپلاستی بسته


adwsad

در روش رینوپلاستی بسته که رینوپلاستی از طریق برش داخلی نیز نامیده می‌شود، تمام برش‌های جراحی در داخل حفره‌های بینی ایجاد می‌شوند. با اینکه برش‌های موازی تقریباً نیمی از پوشش حفره را احاطه می‌کنند، اما هیچ بخشی از برش را نمی‌توان از بیرون مشاهده کرد و جای زخم قابل مشاهده‌ای ایجاد نمی‌گردد. با این حال به دلیل اینکه برش‌های حفره‌های سمت راست و چپ با هم مرتبط نیستند، جابه‌جایی پوست بینی دشوار است و کل عمل باید از طریق بازشدگی‌های تنگ جراحی و با دید محدود انجام شود. از آنجایی که دسترسی به چارچوب بینی مستلزم کشش شدید پوست بینی است، کج شدن غضروف بینی نیز غیر قابل اجتناب است. هرچند از ایجاد زخم‌های قابل مشاهده جلوگیری می‌شود، اما چالش‌های اساسی و محدودیت‌های تکنیکی به دلیل عدم دسترسی جراحی وجود خواهد داشت. از این رو، رینوپلاستی بسته صرفاً به فقدان نسبی آشکار شدن جراحی به دلیل انجام جراحی از طریق برش داخلی اطلاق می‌شود.

این روش قطعاً برای جراحی رینوپلاستی دشوارتر است اما در صورت انجام آن توسط یک جراح مجرب با آموزش و تخصص جامع، برای بیمارانی که روش رینوپلاستی بسته را انتخاب می‌کنند، مزایای قابل توجهی حاصل خواهد شد.

مزایا

دو مزیت عمده برای انجام رینوپلاستی بسته وجود دارد: تورم کمتر و دوره بهبودی کوتاه‌تر پس از عمل و از آنجایی که برش‌ها داخلی هستند، جای زخم قابل مشاهده‌ای نیز وجود نخواهد داشت.

معایب

همانطور که پیش‌تر عنوان شد، عیب اصلی رینوپلاستی بسته این است که دقت جراحی به دلیل عدم دید کافی و محدودیت بازشدگی که جراح برای کار نیاز دارد، کمتر است. علاوه بر این، همیشه تغییر محل پوست بینی آسان نمی‌باشد و غضروف بینی می‌تواند در حین عمل کج شود.

چه زمانی از رینوپلاستی بسته استفاده می‌شود؟

رینوپلاستی بسته زمانی انجام می‌شود که بیمار می‌خواهد برآمدگی روی بینی خود را از بین ببرد، فقط تغییرات جزئی می‌خواهد، یا به دنبال تغییر شکل نوک بینی خود نمی‌باشد. در تکنیک رینوپلاستی بسته از بسیاری از اتصالات مهم چشم‌پوشی شده و ساختارهای بینی حفظ می‌شوند. در حالی که این روش دسترسی پزشک و دید ساختارهای بینی را نسبت به رینوپلاستی باز بیشتر محدود می‌کند، اما امکان جدا کردن یا کاشت استخوان یا غضروف از نواحی دیگر وجود دارد.

بهبودی

بیشتر بیماران پس از انجام جراحی بینی دچار بی‌حسی نوک بینی می‌شوند اما بسیاری از بیماران نیز پس از رینوپلاستی بسته گزارش می‌کنند که این بی‌حسی بسیار جزئی است. برای بیشتر بیماران مهم‌ترین دلیل انتخاب روش رینوپلاستی بسته این است که خطر ایجاد جای زخم‌های قابل مشاهده وجود ندارد.

رینوپلاستی باز


sefds

برخلاف رینوپلاستی بسته، در روش رینوپلاستی باز یا خارجی از برش‌های کوچکی به نام برش بین کلوملایی جهت اتصال برش‌های حفره سمت راست و چپ استفاده می‌شود. در ازای این برش ۴ تا ۵ میلی‌متری قابل مشاهده، پوست بینی را می‌توان به طرف بالا تا کرد (شبیه به بازشدگی کاپوت ماشین) و در نتیجه دسترسی بدون مانع به ساختار اسکلتی پایین بینی فراهم می‌شود. علاوه بر دید مستقیم بر تقریباً تمام چارچوب بینی، کج شدن غضروف بینی به حداقل می‌رسد و اجزای مختلف را می‌توان به صورت طبیعی و دست نخورده مشاهده کرد. بنابراین مزیت رینوپلاستی بار بهبود چشمگیر دسترسی جراحی با استفاده از برش‌های بین کلوملا می‌باشد.

با اینکه برخی جراحان در تکنیک بسته ماهر هستند، ، ابداع رینوپلاستی باز بخصوص برای بیماران با آناتومی نسبتاً ساده بینی باعث انقلابی در درمان بدشکلی‌های پیچیده بینی مانند رینوپلاستی شکاف لب، بینی پیچ خورده یا بدشکلی‌های شدید پس از جراحی بینی شده است. در حقیقت بیشتر متخصصین جراحی بینی، رینوپلاستی باز را انتخابی برای انواع دشوار آناتومی بینی در نظر می‌گیرند و بسیاری از موثرترین تکنیک‌های فعلی رینوپلاستی را تنها با استفاده از روش باز می‌توان انجام داد.

مزایا

بزرگ‌ترین مزیت رینوپلاستی باز این است که جراح در کل فرایند عمل دید مستقیمی بر غضروف و ساختار بینی خواهد داشت که اغلب موجب دستیابی به نتایج رضایت‌بخش می‌گردد. با توجه به اینکه جراح با دید ایده‌آل کار می‌کند، دستکاری و تغییر شکل بینی با کنترل و دقت بهتری نسبت به روش بسته انجام می‌شود.

معایب

اصلی‌ترین عیب رینوپلاستی باز احتمال ایجاد جای زخم‌های خارجی است. معمولاً برش بین کلوملایی که به اندازه ۴ تا ۵ میلی‌متر است منجر به ایجاد جای زخم می‌گردد. هرچند در بسیاری از موارد، جای زخم تا حدی بهبود پیدا می‌کند که به سختی قابل مشاهده خواهد بود.

چه زمانی از رینوپلاستی باز استفاده می‌شود؟

تکنیک رینوپلاستی باز برای بیماران با نوک بینی دشوار، نوک نامتقارن به طوری که پهن بوده و نیاز به اصلاحات چشمگیر دارد، مورد استفاده قرار می‌گیرد. این تکنیک همچنین برای بیمارانی استفاده می‌شود که قبلاً جراحی کرده‌اند و نیاز به پیوند غضروف جهت افزایش تقارن بینی دارند. برخی جراحان به دلیل راحتی آن تنها از این تکنیک استفاده می‌کنند اما در صورتی که نیاز به کار زیادی بر روی بینی بیمار نباشد، توصیه نمی‌شود.

بهبودی

بیشتر بیماران پس از عمل درد جزئی را تجربه می‌کنند و شایع‌ترین نگرانی گرفتگی بینی به دلیل تورم پس از عمل است. همچنین جهت بهبودی پس از جراحی نیاز به یک هفته استراحت خواهد بود. بیماران معمولاً پس از ۵ تا ۷ روز می‌توانند به کار خود بازگردند و فعالیت‌های روزمره خود را از سر بگیرند. با این حال، باید از ورزش‌های پرفشار و فعالیت‌های جسمی تا زمانی که پزشک مشخص کند که بینی به طور مناسب بهبود یافته است، اجتناب کرد.







به این پست امتیاز دهید.
Rate this post